School is begonnen en het gevoel zit weer helemaal goed. Gedurende de zomervakantie stond de goestingmeter in vissen verontrustend laag. Ik had zeeën van tijd en het trauma aan de catastrofale kanaalsessie was nog niet verwerkt, buiten enkele dagsessies is er verder niet op karper gevist. Het klinkt raar maar het lijkt alsof ik school nodig heb om me volledig voor het vissen te kunnen geven. Dan kijk ik uit naar de weekends en gunstige uurroosters, tijd waarin ik kan doen wat ik écht graag doe.

Vandaag was nog een vrije dag voor mijn schooljaar officieel van start gaat en ik besloot mijn kans nog eens op het nieuwe water te gaan wagen. Eens aangekomen op de stek zag het erg goed uit, de wind stond gunstig en het was aangenaam vertoeven in het zonnetje. Er zal wel iets uitkomen dacht ik… little did I know dat het op die korte tijd een erg hectische sessie ging worden met veel actie!

Mijn rechtse stok ligt al op scherp en ik ben mijn linkse nog in gereedheid aan het brengen wanneer de beetmelder de eerste vis al meldt. Zo snel! Na een korte dril kan ik een spiegeltje over het netkoord slepen. Ik laat hem even in het net en schiet gauw wat coco’s bollen naar de stek. Wanneer hij op de mat ligt merk ik dat hij een aparte bouw heeft, leuk om er eens zo eentje te vangen ik had ze enkel nog maar op foto gezien, nu mag ik er zelf eentje op de gevoelige plaat zetten.

Alles terug op zijn plek, nog enkele bollen achterna en ik kan terug aan mijn linkse stok denken. Maar niet voor lang! Amper vijf minuten en nummer twee moet binnengesleurd worden. Zo zo dit gaat wel heel goed. Deze komt vrij vlot binnen en ik laat hem ook even wachten, het betrof terug een spiegeltje. Snel terug ingooien en wat bollen bijschieten want ze volgen elkaar snel op. En ja hoor, de vis lag nog maar net boven op de mat en de lijn giert weer van de spoel, ik haast me naar beneden voor hij in de takken hangt en de dril kan weer beginnen. Eerst was het nog een beetje drillen met een bang hartje, maar nu is het vertrouwen volledig terug. De vis is bijna aan de kant wanneer ik zie dat het terug een spiegel is, gek, ik hoorde dat er vooral schubs worden gevangen en nu vang ik drie spiegels na elkaar. Ook deze dirigeer ik zonder problemen in het net en kan foto’s gaan maken. Daar liggen ze dan gezellig met zijn tweetjes op de mat. Na een paar foto’s zijn ze er vanaf en kunnen ze terug in hun vertrouwde omgeving.

Het zaakje ligt klaar voor de volgende en mijn linkerstok is uiteindelijk ook klaar voor wat actie, wat coco’s bollen erbij en wachten maar. Na een tijdje loopt de rechterhengel weer af, manman ze zijn precies zot van de coco cream bollen! Opnieuw een piekfijn spiegeltje, ik ben helemaal in mijn nopjes. Wat foto’s en op naar de volgende.

Ditmaal is het aan de linkerhengel om zich helemaal krom te trekken. Aan de andere kant hangt blijkbaar een krachtpatser die er stevig tegenaan beukt en het mij vrij moeilijk maakt. Uiteindelijk geeft hij zichzelf, de krachtpatser blijkt een knappe vlekschub te zijn en is klaar voor de fotosessie. Maar hij zal toch nog even moeten wachten, tijdens het instellen van de camera hoor ik dat er weer iets het aas van de rechterstok heeft opgenomen en er met een rotvaart vandoor gaat. Helaas ben ik er te laat bij en hangt de vis in de takken. Ik probeer nog even of ik hem los kan krijgen, laat de lijn strak, slap, het baat allemaal niets. Eerst die flinke schubber op de gevoelige plaat zetten zodat hij terug van zijn vrijheid kan genieten. De andere hangt nog altijd vast en ik besluit er naartoe te zwemmen want ik zie nog beweging. Blijkbaar heeft hij zichzelf toch van de haak weten ontdoen op mijn weg naar daar, ik keer terug zonder vis maar wel met mijn onderlijn en lood en ik voel me er beter bij. Zo weet ik zeker dat de vis er niet meer hangt.

Na al deze commotie in het water verwacht ik niet direct terug een aanbeet maar je weet maar nooit en ik gooi terug naar het vruchtbaar plekje en schiet wat bollen achterna, ook de andere stek wordt nog eens voorzien van een paar extra bollen.

Iets later tijdens het lepelen krijg ik terug een keiharde aanbeet op de linkerstok, game on! Weer een korte rustige dril met nog een paar laatste vluchtpogingen onder de top en de klus is geklaard. Opnieuw een fijn spiegeltje met een leuke beschubbing, een paar foto’s en ik schenk hem terug de vrijheid en brei een einde aan deze sessie.

En het was een meer dan geslaagde sessie! 7 runs en 6 vissen op een kleine 6 uur, de coco cream deed nog maar eens waar hij goed in is, vangen! Het waren geen beren maar daarom niet minder plezant, stuk voor stuk piekfijne vissen. Achteraf ben ik te weten gekomen dat de spiegels hoogstwaarschijnlijk vissen zijn van een uitzetting enkele jaren geleden. Zonde dat ik dan net vandaag mijn weegschaal moet vergeten!

Matthias Keuppens

Leave a Reply

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *