De maas eind mei

Het laatste weekend van mei, stond al een hele tijd aangestipt in onze agenda, het jachtterrein was al beslist….de Maas! Ik had er al een behoorlijk mager voorjaar aan overgehouden, maar ze liet me maar niet los. De vissen moeten ooit eens wat losser komen, en wat vangst-geruchten brachten mij goeie hoop! Laat ons daar maar eens het spreekwoordelijke varkentje gaan wassen….

Samen met Pascal Van den Neste stond ik op woensdagavond al aan haar oevers. De stroming bleek weer zeer kalm te zijn. Ik had het iets feller verwacht na de vele neerslag van de laatste dagen. Ik zie ze ook liever wat harder stromen, de vissen verbruiken zo ook meer energie, wat zich vertaald in meer azen. Maar we zien wel, de beoogde stek is op die manier wel prettiger te bevissen, en in de warmere perioden brengt ze bij een laag debiet toch vaak wat karper op. De voorspelde zonnige dagen doet vermoeden dat het deze keer wel raak zal zijn, hopelijk strooit de paai nu geen roet in ons aas…

De eerste nacht vissen we niet, we hebben 4 nachten ter beschikking, dus een nachtje het aas zijn werk laten doen, kan beslist meer vissen opleveren. Het is niet altijd even verstandig om de eerste pilootkarpers meteen van de voerstek te rukken, ze wat vertrouwen geven loont altijd! We voeren een emmer zeer verspreid over de stek, een mengeling van Red Fish Garlic, Asian Spice en een particle-mengeling, zullen de klus wel klaren. Pellets laat ik bewust achterwege, het zou ongenodigde gasten maar al te goed op de stek trekken. Ik grijp graag naar een mengeling in formaat en vorm, maar neem het haakaas wel wat groter. Een 30mm zal vanaf nu niet misstaan. We pimpen het aas wat extra op met een garlic/curry-olie, wat onder de haak komt krijgt ook een extra oliebadje. Extra attractie heeft me veel extra vissen opgeleverd, zeker met wat spicy toetsen.

Tijdens het opzetten van ons kampement, blijkt dat we iets zeer cruciaals vergeten zijn, mijn onthaakmaat staat nog thuis! Miljaarde, hoe gaan we dat oplossen. We hebben gelukkig twee schepnetten mee, en vullen de ene op met veel lang gras en een hoop afgeschoren bladeren van een beukenhaag. Het voelt nog aardig aan ook, ze blijkt zelfs veel beter dan de meeste matten die op de markt aangeboden worden. De vis kan er diep in doorzakken, en zal zich zeker niet kwetsen. Probleem opgelost….twee Duvel-kroonkurken gaan de hoogte in, het genieten kan beginnen….

Al vroeg in de morgen worden we gewekt door de eerste zonnestralen, die onze bivvy’s doen koken. Ik zweet me werkelijk te pletter, en strompel mijn bedchair uit. Ik had liever nog wat langer gewacht om de rigs te water te laten maar nu we toch paraat staan kunnen we er evengoed aan beginnen. Enkele uurtjes later is het al raak, mijn linkse hengel krijgt niet eens de kans om te gaan krijsen en ik blok meteen de vis af. Na een stevige dril ligt een donkerkleurig schubje uitgeteld op de kant. Geen kanjer, maar als opener een welgekomen gast. Er zit toch al vis rond onze stek! In de vooravond komt dezelfde beetmelder tot leven, de vis voelt al iets beter aan, en laat mijn hengel knarsen op zijn sluiting. Een spiegel die beslist wat zwaarder weegt is de klos! We voelen al aan dat de vis wel meer uit die zelfde hoek zal komen, en laat aan Pascal weten dat de volgende run op mijn stokken de zijne zal zijn. Lang hoeft hij daar niet op te wachten, niet veel later staat hij te pronken met een fraaie schub. We sluiten de eerste dag af met drie vissen, en zoeken ons nest op. Benieuwd wat de nacht zal brengen….

Midden in de nacht is het raak bij Pascal. De vis voelt blijkbaar zeer aardig aan, maar er is geen sturen aan. De vis gaat als een bezetene tekeer en pikt tijdens de dril één van mijn lijnen op. De lijnen zitten danig in de knoop dat het moeilijk wordt te vis te netten….ik kan er met mijn schepnet net niet bij, en even later gebeurt het onvermijdelijke, net voor de rand van de koord lost een blok van een schub de open geplooide haak, we staan er maar verslagen op te kijken. Driewerf fuck!!! Als ook ik tijdens het ochtendgloren, een kleine spiegel los, staat de sfeer op mineur. De Maas kan soms zo hard zijn….

Het is die vrijdag best wel fris, de zon geraakt amper door het wolkendek, en overdag valt er geen aanbeet meer te forceren. We vrezen al lichtjes dat deze sessie een herhaling is van een eerder bezoek. Het is pas tegen de avond dat onze twijfel weggenomen wordt. De avondzon heeft een klein schubje tot azen aangezet. En niet veel later mag Pascal opnieuw een van mijn hengels ter hand nemen. Deze brengt een wondermooie spiegel op! Kort daarop doe ik er nog een stokoude blok van een spiegel bij, van een verzachtende pleister, op de eerder opgelopen wonde gesproken… We voeren er nog een emmer bij, als je ze wil vangen, moet je ze eten geven. De vis is duidelijk aanwezig… Dat blijkt enkele uren later als Pascal zijn linker optonic werkelijk gaat krijsen, die gaat er als een speer vandoor. Mijn kameraad blijkt in een vaste slaap te zitten, en ik graai zijn hengel uit de rodpod. Jammer genoeg te laten, de vis blijkt in een obstakel te zitten, de voorslag knapt meteen op een mossel….damn!

Diezelfde nacht begint zijn andere stok te daveren, en brengt een hardvechtende schub op, terwijl ik niet veel later er nog eentje kwijt geraak. Twee vissen kwijt op één nacht, we hebben ons al beter gevoeld. Maar we laten de moed niet zakken, en brengen de rigs weer perfect in positie. ’s Morgens vroeg doet bij Pascal zijn Delkim dienst als wekker. Zijn stek begint eindelijk ook wat runs op te leveren. De vis blijkt beresterk te zijn, en is niet te stoppen. Dit maakt het riviervissen zo verslavend, drillen tot de limiet. We weten het knappe schubgeweld veilig in het net te loodsen, werkelijk een puntgave vis! Het brengt de teller ondertussen op 8. De sessie is voor ons al geslaagd, maar er zit zeker nog meer in. We hebben nog een dag en nacht te gaan, dit moet lukken. Het is wel nog wachten tegen de namiddag als er bij mij nog iets te rapen valt. Weeral een vis die tot het uiterste gaat, love it! Een afgepaaide spiegel mag even op de gevoelige plaat. En om die dag in schoonheid te eindigen, mag ik ’s avonds nog even met een zeer knappe spiegel op de foto. ons weekend kan al niet meer stuk, en we hebben nog één nacht te gaan….

Tijdens de donkere uren krijgen we bezoek van de Garde De Peche. Ik heb op zich niks tegen een controle, maar vraag me af waarom sommige zo genieten van dat machtsvertoon. Met maar liefst 3 dienstwagens arriveren ze op onze stek, en weten met hun luid kabaal mijn humeur ferm te deuken. Man man man doe eens normaal zeg en ga wat Polen uit de bossen plukken…stelletje debielen! Ik breng mezelf tot rust en kruip terug mijn nest in, want veel verstand kun je die mannen toch niet bijbrengen! Echt lang moet ik niet slapen als er opnieuw een hardvechtende rivierkarper met mijn haakaas vandoor gaat. Een woeste schub is de opbrengst, puntgaaf, perfecte bek, zo zie ik ze graag! Wat eerder onverwachts blijft het bij Pascal stil, we hadden daar nochtans nog wat aanbeten verwacht. Maar vaak valt er totaal niks te forceren, zo gaat riviervissen nu eenmaal…

Met een aantal van 11 vissen kunnen we alvast terug kijken op een geslaagde sessie en beginnen zondagmorgen ons kampement af te breken. Onze hengels als laatste, want je weet tenslotte maar nooit. Net voor ik beslis ook die maar in te draaien, komt mijn linkse exemplaar nogmaals tot leven. Ik geef de vis geen schijn van kans en blok die meteen af, om te vermijden dat hij in een van de talrijke obstakels zwemt. Deze voelt zeer lekker aan en bezorgt me nog een dril van formaat. De vis blijft onder eigen kant, zeer diep gaan en is amper van de bodem te pompen. De vis laat zich een eerste keer zien, en we merken meteen een bak van een spiegel op! Deze wil ik niet verspelen en dril zonder veel druk te zetten, de vis volledig af…..behendig trek ik hem in het schepnet. Die neem ik even mee op de foto…..wat een afsluiter zeg….

Samen 12 vissen, waarvan 8 voor mij, 4 voor Pascal. Zeker niet slecht voor een instant sessie op openbaar water. Jammer van de missers, weinig aan te veranderen, maar we konden zeer tevreden terug kijken op een zalig weekend….de vis zit los! Volgende week ben ik opnieuw paraat, tot dan….;-)

Jeffrey Benoot
Pascal Van den Neste

Leave a Reply

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *